Ikuspegia zabaltzea komeni da bai, dena ez baitira bozak, bozak eta bozak...Horren barne, interesgarria litzateke prozesu guzi hau osotasunean begiratu eta galdera batzuk pausatzea? Adibidez, Tony Blair eta enparauak noiztik dira herrien askatasunaren lagunak? Ez al dira izanen hain zuzen herri baten borrokaren desaktibatzean interesatuak diren betiko handikiak horien gibelean? Eta zer ari da gertatzen egiazki ezker abertzalean? Atzo bertan hedabide faxista batzuetan Arnaldo Otegi elkarrizketatu zuten eta gauza harrigarriak erraten zituen. Biolentzia politikoa adibidez desberdintasun politikoen ebaztearekin lotzen zuen irakurketa biziki desitxuratzailea eginez. Biolentzia bi estatu inperialistek diote herri huni inposatu eta eta horri aitzin egiteko erantzunezko biolentziak izan dira."Lider" bihurtu nahi duzuen horren eskutik, denbora luzez EAJ-ri egin galdera bera egiten ahal da: ezker abertzalea, nora zoaz?

Ez nator bat nazioarteko komunitateak gatazka armatua konpontzea lehenesten duenaren adierzpenarekin. Nazioarteko komunitatea terminoa bera biziki zabala eta anbiguoa da. Konferentzia horrek osagai batipat anglosaxoia zuela nabarmena da eta Blair eta enparauen itzala argia (Johanatan Powell delako hori jakina da noren agindutara dagoen). Ni horietaz ez nintzateke biper bat fidatuko eta horietan bermerik dagoela saltzea okerra iruditzen zait. Gainera horien lehentasuna, gatazka armatua konpontzea denik ere ez dut uste. Horiek ez dira bakegileak, herriak nonhai bonbardatzen dituzten berberak baizik (Carter-etaz ari naiteke adibidez, Adams izango genuke salbuespena). Horien lehentasuna mugimendu iraultzaileak desaktibatzea da, izan bonbaketez, izan "bake-prozesuez". Arrisku hori aipatu beharrekoa dela uste dut. Ez ahantzi duela bortz hamarkada bertze batzuk ere (EAJ) nazioarteko komunitatearen eragina ezarri zutela itxaropen iturri gisa eta hori hain zuzen batzuek ez zutela gehiago onartu bertze gauzen artean.
Bertzetik elkarrizketa aski irakurria eta aztertua dut eta izugarria da. Irakurri duen eta nik aipatu diedan jendeek gauza bera diote. Batzuk halakorik ere ez zuten espero gordinik irakurri beharrean hedabide batzuen hautuak irakurtzera ohituak direlako. Gaur bertan "Gara" irakurri eta zati "politenak" bakarrik irakurtzen ahal dira.
Elkarrizketako zati bat lehen aipatu dut: biolentzia desberdintasun politikoekin lotzen du!Zuri ere ez zaizu gustatuko, baina errealitatea hori da.Hego Euskal Herriari "territorios vasco-navarros" deitzen diola ere aipagarria da, baina nire gonbita nahi duenari osorik irakurtzeko da.Ez dakit momentuz nunbaiten euskaratua izan ote den.
Azkenik, madio faxista horiek (Vocento) lidergo hori horrela bultzatzeak ere eragiten ditu bai galderak...

Nire artikukuaren haritik eztabaida hau piztu dela eta, nonbait, Otegiri egindako elkarrizketa topatzeko arazoak daudela ikusita, hona hemen osorik irakurtzeko “El Diario Vasco”ren bi loturak. "El Correo”k ere argitaratu du. Oro har, mamian ez dago ezker abertzalearen kideak asaldatzeko aparteko gauzarik. Altsasuko Adierazpenean (Mitchell printzipioak) eta "Zutik Euskal Herria" ebazpenean jarritako oinarriei segitzen baitie Otegik.

http://www.diariovasco.com/v/20111128/politica/rajoy-tiene-voluntad-mayoria-20111128.html

http://www.diariovasco.com/v/20111128/politica/cortisimo-plazo-prefiero-soluciones-20111128.html

Argitu behar da, bestalde, ezin zaiola Vocento taldeari Otegiren "lidergoa" bultzatzeko erabakia egotzi. Ezker abertzalea ezagutzen duen edonork badaki elkarrizketa hori ez dutela soilik Otegirekin kudeatu. Jon Idigorasek Vocentori elkarrizketa ematen zionean bezalaxe, esate baterako.

Biziki pozten nau argudiaketa truke hau egiteko manerak. Bertze foro batzuetan batzuk eta bertzeak irainka ikusten dira berehala.
Maitek Hego Afrika aipatu duela eta aipamen bat egin nahiko nuke: Nahiz eta ideologikoki ez dudan berarekin bat egiten, nazioarteko arloaz orokorrean eta Hego Afrikaz zehazki Naomi Klein-en "Kaosaren doktrina" liburua gomendatuko nuke azpiko aferak ere ikusteko.Horrekin loturik, aipagarria da han bertan eskubide zibiletan soilik aitzinatzeak betiko zapalketa orokorra betikotzearen aurkako mugimendu bat piztu dela batez ere gazteen artean eta mandelazaleen errepresioa jasaten ari direla.

Ene eritzia eman nahiko nuke Ebro Attirriri hainbeste mesfidantza sortzen dion Prozesuari buruz. Prozesua eta bere logikak sortzen baitio egonezina.
Gatazka luze eta gogorra eman da Euskal Herrian, eta urteetako sakrifizioek - baita asmakizun eta akatsek ere -, honaino ekarri gaituzte. Egun, inposaturiko markoa agortua, aukerak dira indar biltze berriak egiteko, eta Herria beste norabidean jartzeko. Eta ezker abertzaleak parioa egin du hori gauzatzeko. Bere historian zehar eginiko bidearekin - eta saiekerekin - koherentziaz, Prozesuaren jorraketari ekin dio. Eta horretan ari da buru belarri. Aliantzak eraiki nahian - baita hautes eremuan ere, nola ez ! -, herria artikulatu nahian, instituzioak bide honen zerbitzuko jarri nahian, etab. Argi da egiten eta esaten ari diren hainbat gauza "bitxi" egiten zaizkigula, urteetako inertziak formateatu bait gaitu era jakin batean. Baina egia da ere Ezker Abertzalearen historiari erreparatuz gero, harridura izateko arrazoiak dexente apaltzen direla.
Arnaldotaz mintza dezagun. Berarekin figura bat sortu nahi omen du etsaiak (aski bihurria egiten zait irakurketa "konplotista" hori). Sinpleagoa da. Arnaldok lidergo natural bat irabazi du urteetan egindako borrokarengatik eta erakutsitako gaitasunagatik, punto. Beste hamarnaka militante bezala. Herriak ematen dizu lidergoa, ez prentsak. Eta ezker abertzalea minimoki ezagutzen duenak badaki lidergo hori ibilmolde kolektibo baten baitan eman dela beti, beraz, lasai atera kontuak. Mingarria omen da Arnaldoren zenbakiarekin kanpaina bat egitea, baina borroka batean bakoitzak bere kartak jokatu behar ditu lagun, baita karta hau ere. Edo ezker abertzaleak ez ditu kanpainak burutu preso gaixoak askatzeko ? Edo Jon Idigoras askatzeko ? Edo Burgosko Prozesukoak ? Edo Aurore babesteko ? Kolektibo gisa bizitzeak ez du kontrajarria bihurtzen ildo jakin batzuk jorratzea, etsaiarengan higadura lortzeko. Arnaldoren erreferentzia indargabetu nahi duten unean (beste garaietan Monzonekin egin zuten bezala, adibidez), guk zer egin behar dugu? Barneratu eta onartu indargabetzea edo aktibo politiko bihurtu?
Eta elkarrizketaz, bakarrik esan irakurketa politikoa egin behar dugula, ez tripetakoa. Kontutan har dezagun noiz egiten den (Prozesuaren kontestua, ezker abertzalea ofentsiba politikoan,..), ze komunikabidean, eta beraz, nolakoa den irakurriko duen publikoa. Arnaldo, "komunikabide faxista" batean aukera izan du mintzatzeko eta normalean gure medioak irakurtzen ez dituzten milaka irakurleei (askok eta askok jende xumea, langileak, ezkertiarrak, euskal herritarrak denak) mezua pasa die. Agian mintzatu beharko zien ezker abertzaleko barne bilkura batean bezala ? Horrek emango zion "koherentzia" gehiago ? Edo ukatu behar zuen elkarrizketa "faxista" horiei ? Zinez, elkarrizketa ez da beste munduko ezer. Beste gauza da egotea egiten den guztia, milimetro bakoitza, ustezko purismoaren neurgailuarekin aztertu nahi izatea. Badazpada, beti mesfidati.
Nora doa ezker abertzalea ? Herriarekin batera, herri honentzat aldaketa gauzatzera doa. Bidea egiten ari da, lasaitasunez eta koherentzia historikoaz.

Galdera batzuk:

Mitchel printzipioak interes kapitalistak inposatzeko sortu badira nolatan PPk ez dio alfonbra gorria ezarri amerikar senatariari? Harrigarria benetan.

Aieteko Konferentziaren bidez "pax kapitalista" ezarri nahi badute Euskal Herrian nolatan PPk iraindu ditu bisitari horiek etengabe? A, bai, ezertaz ez garen ohartzen gu ezkertiar eta independentista memeloak -zenbat gira 300 000 txoriburu?- tronpatzeko.

Zergatik tematzen zarete Aieten izandako izar batzuk aipatuz, lan isila eta bikaina egiten ari diren Euskal Herriko lagunen talde ezberdinetako alderdi eta elkarte kideak aipatu gabe. A, klaro, aski ulergaitza litzateke gutxiengo nazionaleko ordezkariak eta ezkertiar alderdietako ordezkariak amerikarren lagunak bezala aurkeztea... Hala agian ez, ezkerreko baloreak modu itxi eta posesibo-obsesibo batean aitzat hartzen dutenen ikuspegitik beraiek alde batera utzita nehor ez baita benetako super-hiper-extra sozialista.

Azken zalantza bat... zergatik ilegalizioaren aro luze bezain samin horretan gobernu aurrekoi bat ere ez da azaldu ezker abertzalearen alde? Non ziren agloxaxoi mundutik kanpo kokatzen diren buruzagi politikoak, alderdiak, fundazioak, sindikatuak, pentsalariak ? Punta-puntako iraultzaileek nolatan ez dute espainiarren kontra sekulako boikota antolatu? Nolatan ez dituzte espainiar diplomatikoak interpelatu nazioarteko bilkuretan? Nazioarteko kontestua ezagutu behar da bertatik etor daitezkeen ekarpeneei neurria hartzeko. Sentitzen dut berri txarra ematea baina "bloke sozialista" ez da egituratu gure askatasuna aldarrikatzera etortzeko. Pena..

Xinaurriek ongi badakite irakurtzen, beste kontua da ez badute nahi enteratu! Altsasu, Gernika, Euskalduna, Aiete... erreferentziak ez dituzte falta ulertzeko ezker abertzaleak bide politikoak soilik baliatuta bere helburuak betetzeko hautua egin duela. Hori da euskal jendartearekin harturiko konpromisoa. Eta nazioarteko eragileekin ere. Oso argia da dena.

Arriskuak hartu gabe ez da modurik gauzak aldatzeko. Ene ustez hori da iraultzaile izatea: aro bakoitzak eskeintzen dituen aukerak baliatzea, aski kemena badagun, herriaren ametsak betetzeko.

Nazioarteko eragileek merezi duten konfiantzaren gaineko eztabaida xelebrea piztu da, bakarren batzuek proiektuen gaineko aliantzak eta fronte negoziatzailean egon beharreko bitartekaritzak nahasten baitituzte.

Askapen prozesuaren eta orain egituratzen ari den prozesu demokratikoaren oinarri eta bermea, ezker abertzaleak behin eta berriz nabarmendu duenez, euskal jendartea da. Eta horretan esan behar da ez dela «anglosaxoiek» lortutako borrokaren «desaktibaziorik» gertatu. Ez dago horrelakorik Euskal Herrian, nahiz eta, jakina, bidea egiteko dagoen.

Negoziazio frontea (beste gauza bat da arma bidezko iraultza eta erabateko garaipen militarra lortu nahi bada) aktibatzeko nazioarteko bitartekaritzak behar dira, eta hor, egia da, elkarte, eragile eta pertsona jakin batzuk ibiltzen dira. 2005-2007ko prozesuan ere ibili ziren gurean, eta orduan ez zen halako eztabaidarik piztu. Nik uste, inoiz estrategiarik izan ez duten eta orain balizko erreferentzia politikorik gabe (ETAk oso argi hitz egin du) geratu diren sektore txiki batzuen hizkera iraultzailez jantzitako kasketaldia bestetik ez da. Marxismo-leninismoak badu horientzat ere deitura zehatz bat, baina ez gaitezen etiketetan hasi.

Nazioarteko parte-hartzeari buruz, jakina da estatuek nazio askapen mugimenduak baino presio gaitasun handiago dutela, eta eremu horretan arazo handiak egon daitezkeela. Pentsa, Aljeriako negoziazioan. FLNa mugimendu iraultzailea zen, askapen prozesuekin elkartasuna erakusten zuena, eta azkenean ETAko ordezkaritza Espainiako Armadako abioi batean sartu, eta bertatik kanporatu zuen. Eta ez ETAk ez ezker abertzaleak ez zituzten aljeriarrak salatu. Gutxienez, azkeneko prozesuan, ETAk su-etena hautsita ere, ez zen horrelakorik gertatu. Suitzatik libre atera zen ordezkaritza.

Nolanahi ere, eremu horretan, aurrerantzean ere gerta daitezke jukutriak eta azpijokoak. Eta orduan ere euskal nazio askapeneko mugimenduk bere buruan, bere historian eta bere herrian izan beharko du konfiantza. Betiko moduan.

Dakidanez, Alger-ren eta Loiola-n ziren bitartekariak ez ziren Tony Blair, Carter ala Kofi Annan-en trenpukoak...

"Anglo saxoiak" (segurki, Gerry Adams txakurra eta Pierre Joxe GALosoa ez dira ez anglo-saxoiak) kritikatzekotan, fenomeno zabalago batean kokatu behar dira. Hau da, inperialista hauei dei egitea zerbait zinez larriagoaren espresioa baizik ez da. Hots, forma eta funtsaren arteko lotura ikusi behar da.
FORMA : inperialisten eskutik eginiko adierazpena
FUNTSA : Ezker abertzalearen parte baten errendizio ideologikoa.

Xalbat, zure hitzetan konfusio bat ikusten dut.
"Negoziazioa" eta "garaipen militarra" oposatzen dituzu. Hau ez da zuzena.
Ezker abertzalearen negoziazio estrategia DE FACTO garaipen militarraren estrategia zen. Estatu espainiarrak autodeterminazio eskubidea "laxatzen" duen momentutik goiti erakunde armatu baten presiopean (nagusiki, nahiz-eta herri osoaren presioa beharrezkoa izan), ez al da garaipen militarra ??

Argi dena da, Euskal nazio askapenerako mugimenduaren zuzendaritzak estrategia hau abandonatu duela.

"Hemen deus ez dela aldatu" erratea, sinpleki errealitatea ukatzea da.
Ezker abertzaleko buruzagiek ez al dute aski errepikatu "iraganeko eskema negoziatzaileekin" bukatu zutela ??? 2009ko azaroa arte, "Mitchell printzipioak" ez zituzten onartzen, eta orain bai.
Hau ez al da funtsezko aldaketa bat ??
Nun dago koherentzia 50 urteko ibilbidearekin ?

Orain, Otegi eta enparauek Estatu espainiarra "mugiarazi" nahi dute hauteskundeen eta Parlamentuaren bidez. Hau al zen Argala, Txomin, Santi, Josu, eta beste hainbesteren estrategia ? Hau al da sinestarazi nahi didazuna ?

Gizakiak hiltzen dira, baina idatziek diraute. Eta irakurri ziotena, eta konparatu gaur egiten denarekin. Beste guztia bere buruari gezurrak kontatzea besterik ez da.

Eta "ETAk oso argi hitz egin duela" ...
Denok dakigu nola egin den "estrategia aldaketa" hau, "Bateragune" auzian Otegi salatariak oso argi hitz egin zuenetik. Hau bai, "duintasun" eredua, Ekin-ekoak salatzen.
"Otegi lehendakari" bai, postu horretarako jada kalitate guztiak dauzka...

Oroimena-duintasuna-borroka, ala ignorantzia-hipokresia-ahoberotasuna ?
Idatzi dituzun "harribitxi" horiek irakurrita, oso argi geratzen da deus gutti ezagutzen duzula ezker abertzaleaz, Ekin.etaz zer esanik ez, eta ETAz, aparte utz dezagun.
Gerry Adams "txakurra", Otegi "salataria",.. garaipen militarrarena..
Zuk Loiola-Suitza irakurri ahal duzu ? Eta zeozer ulertu al duzu ?
Prozesu Demokratikoaren inguruko oinarriak txosten batean idatzi ziren orain dela sei urte. Alternatiba Demokratikoarenak orain dela hamasei. Oroitzapenak ematen al dizu ?
Josu Muguruza batek zioena irakurri al duzu noizbait ? Eta berarekin solastu ? Ez al zuten akatu Parlamentu espainiarrera zihoala ? Beste "salatari" izango al zen?
Egia esan, zure hizkera horren atzean diseinuzko "borroka" bat ikusten dut, ahobero bat. Segi orain arte bezala, deus egiten eta zure eskaparatzeko "purismo" horren arabera kalifikatiboak jartzen. Mundu honetan denetarik egon behar du eta. Besteok, BORROKAN segituko dugu.
Ah, eta Ekineko kidea izan naiz. Antolakunde honek, ETAz aipatzen nizun bezala, ez ditu defentsako abokaturik behar, are guttiago zu bezalako fiskal eskasak.

Gai asko aipatzen dira. Asko dago esateko. Okerrena, halere, zorroztasun falta da. Edozer botatzen dute batzuek, egia izan edo ez. Batzutan badirudi besteok dioguna irakurri ere ez dutela egiten. Pentsa, Ebro Aturri lagunak hildakoak aipatzea leporatu dit niri, eta nik ez dut halakorik egin. Eztabaida bat "xelebre"tzat jotzeak ere irainari atea irekitzen omen dio. "Salatari"ren parekoak botatzeko adina, nonbait. Begiratu dezala, mesedez, hiztegia.

Horixe, ba, jarrera "kritiko" hori eraikitzeko, hemen dabilen bakarren batek (ez nauk hitaz ari Ebro Aturri) edozer botatzen du. Historia bera aldatu behar badu ere (2005-2007ko bitartekariak orain inperialistak dira; Larreina orain egin da antza Opus Deikoa eta ez ETArekin 98ko akordioa sinatu zuenean; PNVrekin orain bilatzen dira Parlamentuko aliantzak eta ez Bergarako Proposamena egin zenean...). Zorroztasun falta izugarria. Kontua ezker abertzaleari kaka botatzea da. Akatsak asmatuz edo egon daitezkeen akatsak (noiz ez dira egon?) traizio bilakatuz. Negargarria.

Prozesuaren izaeraz, orain arteko egindako urratsez, hartu diren erabakien zergatiaz, apustuaren esanahiaz (ez da hauteskudeak eta kitto), dauden arazoez, ezker abertzalearen kohesioaz eta horietaz guztietaz jabetzeko berriro ere ETAk Garari eskainitako elkarrizketa irakurtzea gomendatzen dizuet:

http://www.gara.net/paperezkoa/20111111/302748/eu/Soilik-herriak-berma-dezake-prozesuaren-garapena-berea-da-protagonismoa

Besterik gabe, hau da eztabaida honetan nire azken iruzkina. Norbaitek erantzuten badit, mesedez, ez dezala esan ez dudanik asmatu.

Arrazoi Aturritik Ebrora-k. Ez da hemen «zorrostasunik». "PNV gabe oso zaila, PNVrekin EZINEZKOA» ez da Monzonek errana, Lorenzo Espinosa historia-gizonak baizik. Monzonen errana beste bat zen: «Malzagaraino, denok elkarrekin».

Oroimena, duintasuna eta borroka lelopean idazten duen irakurleak eremu hau baliatu du kazeta.infok igorritako mezu pribatuari erantzuna plazaratzeko. Bistan dena, irakurleak ez badu ezagutzen mezu hori ez da oso normala horren erantzuna argitaratzea.

Mezua hau zen:

"Egun on, seguraski mezua ez zaizu iritsiko sasi-izenaren atzean ezkutatzeaz gain e-mail faltsua erabiliko duzulako, baina jakin dezazun zure iruzkin horrekin ez diozula inolako mesederik egiten egun hauetan kazetan burutu den eztabaidari. Eztabaida horretan alde bateko eta besteko argudioak eman dira, baina inork ez du inoren kontra irainik bota - "txakurra", "salatari" eta abarrekoak-. Ez da lehen aldia hori egiten duzula. Horregatik bi aukera dituzu: hitz zikinez beteriko foroetara jo eta bertan jardun ezazu edo hedabide honek sustatu nahi duen eztabaida libreari gehitu, ideiak eta proposamenak luzatuz. Ahal baduzu".

Balio dezala mezu pribatu baten publikazio hau jakiteko zein den hedabide honen eztabaida proposamena. Argi dago errespetu mugetan jarduten duen edonork ahal duela bere mezua pasa kazetan. Sistematikoki medio honi ere egiten dizkioten kritikak, ekarpenak, proposamenak plazaratu ditugulako. Egiari zor.