Mikel Zuriarraini buruz

Madariaga-ko Julen

Azken bolada honetan, maiz ibili da gora eta behera, gure prentsa anitzetan, Mikel Zuriarrain. Hastapenean ez dut parte hartzeko asmorik ukan. Bainan idazkiak eta iritziak, aita eta alaba baten artean, etziren murriztu, aitzitik: nundik nahi gero eta gehiago isuri ziren dozier honen inguruan. Eta orduan, bai, esku hartu behar nuela iruditu zitzaidan, enuela isilik egoteko eskubiderik, alegia.

Zergaitik? Bi arrazoin nagusirengatik, ez bakarrak alabainan.

Bata, garrantzitsuena: eztut sekula jasan ahal izan, ez eta onartu ere, defentsa gabeko lagun bat, erasotua dela ikustea.

Bertzea: Mikel preso dago. Dakikezuenez, neu ere egon nintzen, erran nahi baita, “entxapanaturik” egonik eta kanpo aldetik akusamendu ezin larriagorik ene kontra, honek edo harek botatzea eta hedatzea zer den, arras ondo dakit. Kaiolan dagoenak ez baitu nehoiz bere burua eta eskubide ona defendatzen ahal, aske balego bezala. Hau ere badakit eskarmentuz.

Erranikoarekin batera, zera ere argi eta garbi utzi gura dut. Egoera honela izanik, ez dut ene aburua auzi honetan eman nahi, ez aurka ez eta alde ere. Kontsideratzen baitut ez dutela horretarako eskubiderik, zuhurtzigabekeria –edo arinkeria bederen- izanen bailitaike. Argibide gehiago -osoa hobe- gure esku ukan arte behintzat.

Zernahi izan ere, gauza bat jakin badakit: afera triste honen arduradun nagusia, Frantziako eta Espainiako gure etsaiak ditugu, heuren jazarpen krudelak direla-ta dago Mikel Ameriketan edo-ta espetxean. Heiek sortarazi baitituzkete baldintza egokiak gero hau edo bertzea gertatzeko.

Erranak erran, baieztapen segur bat egiten ahal dut eta, beraz, baitut egiten: hamar (10) urte baino gehiago eman zuen Mikelek Biarritzeko gurea izaniko lantegiko buru. Hori hola, eztut hura baino lantoki-kudeatzaile hobeagorik ezagutu, urrundik ere ez. Langile prestu eta amorratua, zintzo, apala, arras ongi konpontzen zena bertze lankideekin.

Horrez gain, honako hau ere jakinaraz dezaket eta pozik dut egiten: Mikelen emaztea eta alabeak ere ezagutu nituela. Denak biziki ditut estimatzen. Jende prestuagorik bakan atzemaiten da munduan.
Bai Mikeli, bai gainerako senideei, zinezko agur bero batez.

Atxik azkar.

Iparraldean 2010eko ekainean.

( Gutunaren egileak aipatzen duen auzia kari kazeta.infok hainbat xehetasun eman nahi dio irakurleari: Paueko auzitegiak zazpi urteko espetxe zigorra ezarri zion Mikel Zuriarraini alaba bortxatzeagatik kondenatu ondoren. Erasoa gertatu zelarik alabak 14 urte zituen. Zuriarrain Nikaraguara ihes eginda zegoen, eta ustez ETArekin lotura izateagatik bilatzen zuen Poliziak. Alaba ikustera joan zitzaion Nikaraguara, eta alabak berak salatu zuenaren arabera, orduan gertatu zen bortxaketa. Epaiketan Zuriarrainek ukatu egin zuen alaba bortxatu izana. Sexu ukituak egin zizkiola onartu zuen, ordea. Jujeak, alta, frogatutzat eman zuen bortxaketaren salaketa. Epaiketan zehar Zuriarrainen militantzia politikoa behin baino gehiagotan aipatua izan zen egun preso dagoen gizonaren deklarazioari sinesgaritasuna kentzeko. )